Zweden
Scherenkust
We hebben toestemming van de camping gekregen om te water te gaan en de auto’s te parkeren. We zijn direct onder de indruk van de bijzondere omgeving. Rotsen en een soort jeneverbessen kleden het landschap aan. Het inpakken kost de meesten wat moeite. Alles moet mee. Voor sommigen is het de eerste keer dat een trektocht als deze gemaakt wordt. Dagen varen door onbekend gebied. Als alles in de boten is gepropt, drinken we de koffie die de campingbaas voor ons heeft gezet. Dan volgt de briefing en gaat het echt gebeuren. We stappen in en draaien de baai op. De open zee doemt voor ons op. Het weer is matig. Grijze luchten, een matige wind uit het zuidwesten en aardige golfjes. Niets extreems maar toch geeft iemand aan er moeite mee te hebben. Zit niet lekker in zijn boot. We verleggen de koers een beetje om minder last van de wind te hebben en duiken onder een eiland door als de eerste bui zich aanmeld. Het is koud en we besluiten een paar eilandjes verder te pauzeren. Bij steiger en strandje stappen we uit. Iemands boot schiet onder de steiger en de eigenaar hangt tussen wal en schip. Geen lekker begin. Maar de schade blijft beperkt tot een nat pak. Als we zo wat rondlopen zijn we het gauw eens. Dit wordt de eerste kampeerplek. We brengen de boten naar de andere kant van het eiland. Sleuren ze op de rotsen en zetten de tentjes op. Er worden pannenkoeken gebakken die ons erg goed doen. Het kampvuur dat al aan is verwarmt ons en maakt de regen draaglijk. Moe en voldaan kruipen we niet al te laat de slaapzakken in. De hele nacht regent het. Het ontbijt bij het nog smeulende kampvuur gebeurt onder zware luchten, maar het is droog. Dan boten inpakken en klaarmaken voor de volgende etappe. Rond elven trekken verder oostwaarts.
Als we in de boot zitten klaar het weer wat op. De wolken breken en het zonnetje laat zich voorzichtig zien. We varen tussen eilandjes door tot we bij de open zee komen. Na ruim twee uur varen zoeken we een rustplaats. Een lastige uitstap door uitsluitend stenen en geen enkel zandstrandje. Maar de zon schijnt inmiddels en het is uit de wind heerlijk. Vlak achter ons zit een eend te broeden en blijft rustig zitten. Als we weer het water opgaan laat ik mijn anorak maar uit. We gaan verder naar het oosten waar we de luwte opzoeken van een eiland en door een smalle bocht varen. Dan ligt opeens mijn boot stil. Ik raak even in paniek want ik ben volledig uit balans. Blijkt mijn boot boven op een grote kei te staan. Daar voel ik me niet happy bij. Gelukkig is iedereen alert en helpen mij eraf. Het zal niet de laatste keer zijn dat ons dit overkomt. We zijn gewaarschuwd. In de luwte van Sältärna maken we een volgende stop. Het is inmiddels lekker warm en de zonnebrandmiddel komt tevoorschijn. We stevenen al aardig op ons doel van die dag af. Als we zoeken naar een geschikte aanlegplek staan we opeens oog in oog met een ree. Als het dier doorheeft dat er mensen in die boten zitten gaat het er vandoor. Een bijzonder mooi eiland zoals later blijkt is onze kampeerplek. We spannen lijntjes voor de natte spullen en zetten de tentjes op. We genieten van het uitzicht en zitten na te praten in de zon. De sfeer is goed en we genieten van een drankje en het eten. Weer sprokkelen we hout voor het kampvuur en praten nog lang door. Het is al laat als we de zak in kruipen.
Tijdens het inpakken van de boot merk ik dat mijn rug verbrand. Nivea wordt dan ook paraat gehouden. Na een uur varen we de straat naar Karlskrona over. Hier varen heel grote veerboten en vrachtschepen. Iedereen is op zijn hoede en we steken volgens het boekje over. Aan de andere kant wacht een mooi oud fort met binnenhaven. Heel bijzonder. We mogen er niet in maar bekijken het goed van de buitenkant. Dan maken we ons op voor de laatste etappe van de dag. We vinden een mooie grasplek met een echt strandje. We verzamelen hout en zitten na het eten om het vuur. Deze avond kruipen we vroeg in bed. De inspanningen gaan meetellen. Het is nog vroeg maar de zon schijnt al volop. Na ontbijt en inpakken zetten we de koers uit. We gaan de boten in, ronden het eiland. Gelukkig houdt de patrouilleboot van het leger zich in en krijgen we geen megagolven. We varen nu dicht onder de stad en komen langs mooie buitenwijken aan binnenmeren en baaien. Door de dichtheid van de eilanden is het lastig de route te vinden. We varen nu dwars door de stad en krijgen na dagen van rust te maken met lawaai. Zo opeens komen we in breder water en zijn we de stad ook al weer uit. Nog een grote draai naar links en dan op naar de camping. We zetten de tenten op en kunnen na dagen weer naar een gewone wc en onder de douche. ‘s Avonds hebben we weliswaar geen kampvuur maar een soort van picknickbankje om ons borreltje te drinken is ook goed. Het is al laat als we gaan slapen. De boten liggen al op de auto en we zijn klaar voor de terugreis. Als ik de volgende dag in de auto zit denk ik met veel plezier terug aan een geweldige week in Zweden.
Top